Phoebe Shaw

PHOEBE SHAW

szefowa biura prasowego

Lat dwadzieścia osiem, ukończone dokładnie piętnastego czerwca. Matka w ten piękny, upalny dzień oznajmiła jej, że może pora myśleć o małżeństwie i dzieciach, żeby do czterdziestki ze wszystkim się wyrobić. Bo ona musi mieć wnuki, a jedynej córki nie wydać za mąż to okropna sprawa. Ojciec ma to głęboko gdzieś, bo uważa, że dziewczyna i tak jest kozacka, skoro pracuje na wyspie z dinozaurami.

Soczewki kontaktowe, na które zamieniła mocne okulary gdzieś pod koniec liceum i rządek naprawionych ząbków, które jeszcze pięć lat temu domagały się aparatu. Metr sześćdziesiąt sześć, bez szpilek. Zazwyczaj metr sześćdziesiąt sześć, bo szpilek unika jak ognia. Dostaje się jej za to przy publicznych wystąpieniach, ale ona od tego jest, żeby dostawać arcytrudne pytania, toczyć bój z dziennikarzami i pokazać, jak bardzo ładnie przyjmuje wszystko na klatę.

Niespełniona aktorka z New Hampshire, chociaż nigdy nie osiągnęła nic więcej poza główną rolą w szkolnym przedstawieniu. Nie dostała się na prawo, wytrzymała dwa lata na psychologii społecznej, wreszcie dorwała się do reklamy. Podawała kawę w uroczej knajpce, do której weszła kiedyś Meryl Streep, uśmiechała się sztucznie do klienteli w pralni chemicznej, potem dostała staż w agencji i jakoś poszło.

Nie lubi płazów i gadów, więc niespecjalnie odnajduje się w obecnym środowisku, ale czego się nie robi dla miłości. Albo raczej sprawdzenia, czy to rzeczywiście jest miłość. Poza tym robota, jaka jej się trafiła, dla niektórych znajomych byłaby wygranym losem na loterii. Wie, że jej nie wypada, ale zgrabnie nadmienia od czasu do czasu, że przyczyniła się do sukcesu tego miejsca, kiedy zaczęto wyciągać brudne sprawy. Najwytrwalszy zawodnik zeszłorocznego biura prasowego. Strzeliła dobrą gadkę i zarząd stwierdził, że za taką promocje i wygraną ze wścibskimi sceptykami dostanie nagrodę gdy będzie robić to codziennie. Hajs zaczął się zgadzać i nawet mała awersja do dinozaurów zanikła.

Gdyby na jej drodze nie stanął obecny narzeczony, prawdopodobnie teraz smażyłaby tyłek w domowym ogrodzie, przy własnym basenie, przeglądając katalog foteli, które zamówi mężowi na jego urodziny do gabinetu. Za jego pieniądze, bo stomatolog, za którego o mało co nie wyszła, pieniędzy ma jak lodu. Los chciał inaczej, ona w sumie też. 

Z aktorstwa zostało jej udawanie. Z psychologii przeświadczenie, że ludziom da wmówić się wszystko. Z reklamy dobra pyskówka. Wszystko to kształtuje ją jako szefową, jako przyszłą żonę uroczego informatyka, w którym zakochała się jak opętana, nawet jako mieszkankę wyspy. Nie ma złej opinii pomiędzy ludźmi, ale żeby była aniołkiem nikt nie powie. Chociaż stara się zachowywać zimną krew i pozory, papierosek od czasu do czasu znajdzie się w jej bladych dłoniach.

Za dziesięć lat widzi siebie daleko stąd, z dwójką dzieci, garażem pełnym przetworów i wielkim vanem, którym będą mknęli przez urocze przedmieścia prosto jak z filmu z lat pięćdziesiątych. Jeśli oczywiście nic jej tutaj nie zeżre. Wtedy pół biedy, z resztą sobie jakoś poradzi. 

_______________________________________________

Kłaniam się.

Miałem małą przerwę, ale na spontanie najlepiej. 

Kartę się pewnie poprawi, bo to nie jest to, co być miało. Ale zachęcam do wątków z Phoebe, nie pożałujecie. 

Twarz: piękna Lizzy Olsen.